Vorige week was het weer zover, het Feedback-krantje lag in m’n brievenbus. Dat is een moment wat voor mij vergelijkbaar is met het ontvangen van een Bart Smit of Intertoys boekje in deze tijd (november/december) voor kinderen. Waar kinderen het mooiste speelgoed uitzoeken om aan Sinterklaas
te vragen, kijk ik tegenwoordig naar muziekinstrumenten.

Tijdens het doorbladeren zag ik dan ook een 3-tal mooie gitaren en dwaalde door m’n hoofd: ‘…Moet….hebben….Moet….spelen’. Daarnaast kon ik mezelf er nog net bedwingen m’n speeksel te laten lopen.
Uiteraard heb ik al twee gitaren, een ‘Epiphone G400′ en een ‘Gibson Explorer studio’.
De drie spotgoedkope Gibsons van nog geen €700-, konden een mooie aanvulling worden. Maar welke
van de drie?

Omdat het vrijdagavond koopavond is in Rotterdam besloot ik om direct vanuit m’n werk naar Feedback
te gaan.

De volgende 3 gitaren wilde ik uitproberen:

– Gibson Flying V
– Gibson SG Special faded wc
– Gibson Les Paul studio faded wb

De Flying V staat erom bekend dat het geen gitaar is om zittend mee te spelen. Door z’n driehoekige vorm glijdt het ding steeds  van je schoot af. De enige optie is dan tussen je benen klemmen die V maar dan heb je het gevoel alsof je op de “klassieke” manier gitaar speelt. Niet echt rock en roll dus. Bij sommige V’s hebben ze dit opgelost met een stuk rubber op de onderste vleugel, bij deze gitaar was deze echter niet aanwezig. Het geluid was wel goed. In vergelijking met de andere gitaren was de toon iets hoger en scherper. Uitstekend geschikt voor metalheads dus.

De SG speelde fijn maar, ik had al een SG en wilde een uitbreiding op m’n collectie. Bovendien is een nadeel van de SG dat het topgewicht eigenlijk te hoog ligt. Hierdoor ‘valt’ de nek van de gitaar steeds naar beneden als je deze om je nek hebt hangen.

De Les Paul is een wat zwaardere gitaar onder de Gibsons maar speelt ten opzichte van de SG en de V wat comfortabeler. Wel moest ik af en toe uitkijken dat ik tijdens het spelen niet van element veranderde. De sound is geweldig door de ‘burst buckers’ en eigenlijk maakt het niet veel uit hoe je de versterker ingesteld heb staan. Doordat deze gitaar niet is gelakt ziet hij er bovendien lekker natuurlijk uit. Een echt ‘werkpaardje’ dus.

Uiteindelijk heb ik voor de  Les Paul gekozen voor €650-, en mocht je op zoek zijn naar een nieuwe gitaar moet je deze zeker even uitproberen!